Een stemmige tijd

Vorige week mochten we onze stem weer laten horen tijdens de gemeenteraadsverkiezingen. Nu was ik al niet zo'n stembusganger meer, want of je nou door een reiger op je hoofd wordt gepoept of door een eend, het voelt eerst lekker warm aan, maar het gaat al gauw stinken. Maar goed ik dacht laat ik m'n stem toevertrouwen aan een partij op wie ik al meer dan twintig jaar vertrouw, waarmee ik afspraken kan maken, zorgzaam is voor het gezin, ouderen en zieken. En geen geld over de balk smijt of besteedt aan dingen die geen toekomst hebben. Er is alleen één probleem.... Mijn echtgenote zit niet in de politiek.

Toch heeft ze mijn stem gekregen inclusief id-bewijs. Want vóór je stemt, wil men graag weten wie je bent, echter na het tellen van de stemmen is men je gauw vergeten. Mijn vrouw heeft voor me gestemd voor de allerlaatste keer.... Een stem uit onvrede en onmacht. Een stem op een partij die vindt dat we genoeg asfalt in onze mooie gemeente hebben. De onvrede en onmacht komt namelijk voort uit het feit dat onze schitterende leefomgeving privé en van onze prachtige kwekerij, maar ook niet te vergeten onze medebuurtbewoners, ernstig wordt bedreigd. De nieuwe snelweg N381 zal over enkele jaren een prachtig gebied doorklieven en grenzen aan onze kwekerij. Onbegrijpelijk!! Bestuurders en die vuilverbranders toestaan aan onze Waddenzee. De centrale as en de haak om Garijp door de Friese Wouden. Natuurschoon en waardevol landbouwgebied, gekoesterd en al bewerkt door onze verre voorouders, wordt voorgoed naar de haaien geholpen. Bestuurders die respect en duurzaamheid verkondigen, openstaan voor alternatieve plannen. Men hoort een ieder aan, maar luister naar niemand. Geld, macht, prestige en economisch belang. Er wordt met ONZE aarde omgesprongen alsof het HUN eigendom is.

Vandaag moest ik in Groningen zijn. Allemaal met honderdertig kilometer per uur op de snelweg. Allemaal tegelijk in Groningen waar je behaalde tijdwinst smelt als sneeuw voor de zon, omdat het verkeer aldaar weer muurvast staat.

Economisch belang ligt niet in megabedrijvenparken, snelwegen en vuilverbranders, maar ligt in de diversiteit van ons landschap. Heren, dames, bestuurders, verdiept u zich eens in één van onze kleinste schepsels die zich om ons heen bevinden; bijvoorbeeld de bij. Het biotoop van de bij en de bij zelf staan onder grote druk en raken te verdwijnen. Zonder bij geen bestuiving van onze gewassen, geen vruchten, geen eten... Dit is één voorbeeld. De bij is maar klein, hij spat uiteen op het voorruit van uw grote Audi op aardgas. Duurzame auto...

De eerste partij die een partijprogramma schrijft voor de bij, zal weer op mijn stem kunnen rekenen. Dan ben ik er weer bij...

Het zonnetje schijnt weer heerlijk en de spreeuwen zijn er weer en nog even, de eerste zwaluw...Genieten! We gaan er weer wat moois van maken bij de Cuynder dit voorjaar.